او را عادل بداند ( 1 ) و چه نداند ، نمازش باطل است . ( مسأله 1109 ) : اگر مأموم به امام حاضر اقتدا نمود و مى دانست كه شخص خاصى است و بعد معلوم شود كه شخص ديگرى بوده است در اين صورت احوط ( 2 ) ، اعاده نماز است . ( مسأله 1110 ) : در نماز جماعت مأموم نبايد جلوتر از امام بايستد ( 3 ) ولى جايز است در كنار يكديگر بايستند ، چه مأموم مرد باشد و چه زن ( 4 ) ، چه طفل باشد و چه بزرگ . ( مسأله 1111 ) : موافق بودن نماز امام با مأموم در هيئت و كيفيت شرط است ، پس اقتدا كردن نماز يوميه به نماز ميت يا نماز عيدين و يا نماز آيات جايز نيست و همچنين است در اقتدا كردن نماز ميت يا نماز عيدين يا نماز آيات به نماز يوميه . ( مسأله 1113 ) : موافق بودن عدد ركعات ما بين نماز امام و مأموم ،

--> ( 1 ) محمد باقر شيرازى : در صورت عادل بودن امام و بلكه بطور كلى ، بطلان نماز محل اشكال است زيرا كه عدم عدالت بدتر از كشف كفر و فسق نيست در عين حال رعايت احتياط اولى و احسن است . ( 2 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : ليكن در اين فرض اگر شخص را عادل بداند اقوى عدم وجوب مى باشد . ( 3 ) شيخ انصارى : و بلكه مؤخر باشد هر چند به مقدار كمى . ( 4 ) شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى : گشت كه احوط تأخر زن از مرد به تمام بدن مى باشد . محمد كاظم طباطبائى : اگر چه در صورت مرد بودن مأموم تأخر هر چند به مقدار اندكى ، احوط است و در زن تأخر به تمام بدن است .